Skip to main content

Sklepy specjalistyczne – wymogi co do lokalizacji

Pierwszy z dwóch wpisów dedykowanych sklepom specjalistycznym. Dziś zajmiemy się tematem usytuowania punktów sprzedaży napojów alkoholowych.

Po pierwsze większość kwestii została przez ustawodawcę scedowana na gminy. Uważam, że jest to dobre rozwiązanie pozwalające na dostosowanie przepisów do lokalnych warunków. Niemniej utrudnia to mi opisanie niektórych kwestii, ponieważ te są odmiennie regulowane w każdym mieście i gminie.

Na wstępie zajmijmy się gdzie w ogóle możliwa jest sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych. Sięgnijmy do naszej ulubionej ustawy o wychowaniu w trzeźwości.

Art. 96 Sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych, zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa) przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, prowadzi się w punktach sprzedaży, którymi są:
1) sklepy branżowe ze sprzedażą napojów alkoholowych (czyli placówka, w której roczna wartość sprzedaży napojów alkoholowych stanowi nie mniej niż 70% wartości sprzedaży ogółu towarów w tym punkcie;)
2) wydzielone stoiska – w samoobsługowych placówkach handlowych o powierzchni sprzedażowej powyżej 200 m2;
3) pozostałe placówki samoobsługowe oraz inne placówki handlowe, w których sprzedawca prowadzi bezpośrednią sprzedaż napojów alkoholowych.

 

Po drugie mamy trzy kategorie zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych: 

Kategoria A – o zawartości alkoholu do 4,5 % alkoholu oraz piwo
Kategoria B – o zawartości alkoholu powyżej 4,5 % do18 % oprócz piwa
Kategoria C – o zawartości alkoholu powyżej 18 %

 

Innym podziałem zezwoleń jest podział na:

  1. przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży (detal)
  2. przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży (gastronomia)
  3. dla przedsiębiorców, których działalność polega na organizacji przyjęć
  4. jednorazowe (do 2-dni)
  5. na wyprzedaż posiadanych, zinwentaryzowanych zapasów napojów alkoholowych

I tak rada gminy ustala, w drodze uchwały, dla terenu gminy (miasta) liczbę punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży jak i w miejscu sprzedaży.

W związku z czym limit nie obejmuje sklepów specjalistycznych posiadających wyłącznie zezwolenie kategorii A.  Niemniej ograniczenie się do sprzedaży samego piwa może być dość nieopłacalne z punktu widzenia biznesowego. Brak zezwolenia B, z kolei uniemożliwia sprzedaży np. cydrów powyżej 4.5% alkoholu.

Niedługo jednak ma to się zmienić i zezwolenie na sprzedaż piwa także będzie limitowane.

Co z tym projektem?

Przykłady z poszczególnych miast ile takich zezwoleń jest? W Krakowie po protestach z ubiegłej jesieni utrzymano limit 2500 punktów bez podziału na dzielnice, z czego nieco ponad 1000 zezwoleń przeznaczonych jest dla lokali gastronomicznych. We Wrocławiu jest to 1700 zezwoleń, z czego 700 na lokale gastronomiczne. Po nowelizacji będzie możliwe dzielenie zezwoleń na poszczególne dzielnice. Zobaczymy w praktyce jak to będzie działać.

Po drugie rada gminy ustala, w drodze uchwały, zasady usytuowania na terenie gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.

To drugie polega np. na określeniu w jakiej odległości od szkół, przedszkoli czy obiektów sakralnych mogą znajdować się punkty posiadające zezwolenie na sprzedaż alkoholu. Oczywiście, Rada Gminy może też określić, że punkty nie mogą być w bezpośrednim sąsiedztwie obiektów sportowych, obiektów kulturalnych czy innych.  W Krakowie jest to aktualnie 50 metrów m.in. od kościołów. Odległość ta powinna być mierzona najkrótszą drogą dojścia od wejścia do punktu sprzedaży do wejścia na teren obiektu. Tu trzeba mieć oczy otwarte, bo urzędnicy lubią nadmiernie skracać drogę, by zezwolenia nie wydać.

Co ciekawe jest to rozwiązanie stosowane w prawie alkoholowym jeszcze od czasów II RP.

Polscy przedsiębiorcy są jednak bardzo kreatywni i gdy nie mieszczą się w dozwolonej odległości tworzą barierki przed sklepami. Np. jak w tym przypadku.

Liczba punktów sprzedaży, o których mowa w ust. 1, oraz usytuowanie miejsc sprzedaży, podawania i spożywania napojów alkoholowych powinny być dostosowane do potrzeb ograniczania dostępności alkoholu, określonych w gminnym programie profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych.

Tyle postanowień ogólnych dotyczących usytuowania sklepów alkoholowych. Oczywiście przedsiębiorca musi spełniać też wymagania lokalowe i sanepidowskie, ale to całkowicie inny temat.

A wy? Znacie jakieś ciekawe przypadki z praktyki dotyczące usytuowania sklepów i walki z ograniczeniami? Zapraszam do komentowania!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.